هم قسم

تو مگه قسم نخوردی دلمو تنها نذاری؟

▼ اومدم تا تموم کنم قصه تلخ انتظار

دوباره سلام

بعد از اینکه توی پست قبلی همگی محبت کردینو
گفتین که راه درستی رو انتخاب کردم (آخه خسته شدم از انتظار)
تصمیم گرفتم که دیگه هیچ وقت از غم ننویسم(تمام تلاشمو می کنم)
که البته این تصمیم بیشتر به خاطر گل روی شما
دوستای گلم (هرچند بعضی ها بی معرفت شدن )هستش
و همین طور اونهایی که گفتن من شروع کنمو اونا هم دنبالم بیان(چه کنیم طرفدارا زیادن)
و حتی اونایی که می گن نمی شه و داری الکی تلاش می کنی
حالا خودتون این شعر بخونین ببینین سراسر از روح زندگی هستش
منتظر نظرات گرمتون هستم

زندگي روح بلندي دارد

آسمان روح بلندي دارد
آسمان مي خندد
رود در قهقهه است
ماهيان مي گويند:زندگي شيرين است
و درختان سپيدار به اين معتقدند
زندگي ، روح بلندي دارد
ابر ناشکر زمان ، گريه پاييزي کرد
گويي از ساغر لبريز بهار
جرعه اي هم نچشيده است هنوز
و گل سرخ حيات
در عقب شاپرکي
شاپرک گفت :بيا قايم باشک
گل به ديوار زمان چشم گذاشت
شاپرک ، پشت سرش پنهان شد
زندگي يک بازيست
شاپرک گفت : بيا
و گل سرخ که رفت
شاپرک خنده کنان سک سک کرد

بوي نان مي آيد
سفره تازه عروس کولي ، پاي چادر پهن است
و تنورش ، روشن
بوي نان مي آيد
آسمان ، آبي و آرام و لطيف
باز هم مي خندد
و خدا خوشحال است
مي شود خنده زيباي خدا را هم ديد
بوي نان مي آيد
آسمان مي خندد
رود در قهقهه است
زندگي روح بلندي دارد

?...هیچ کس | | † |

تو مگه قسم نخوردي
دلمو تنها نذاري
روبروم نشستي اما
از غريبه کم نداري
روبروي من نشستي
توي چشم تو ستاره
از صداي تو شنيدم
که دلت دوستم نداره
دل تو تو آسمونا
من به دنبال دل تو
تو به دنبال ستاره
من به ياد قسم تو
تو مگه قسم نخوردي
دلمو تنها نذاري
هرگز از روز جدايي
سخني به لب نياري
حالا روبروم نشستي
حرف تو فقط جدايي
تو قسم نخورده بودي
که يه دنيا بي وفايي
تو قسم نخورده بودي
روزي عشق تو ميميره
نور يک ستاره يک شب
جاي مهتاب و ميگيره