هم قسم

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنم سادست

hichkas0 — Tue, 17 Oct 2006 12:17:12 GMT

باز اومدم ...پس سلام
واسه نوشتن اين پست خيلي فکر کردم
خواستم ديگه ننويسم اما ديدم بده بدون خدافظي برم
واسه همين اومدم تا آخرين پستمو برم و بعدش...
بعدش تصميم دارم يه وب جديد بزنم تنها نيستم با يه دوست ـ 2نفري...
اين وبو به منظور خاصي زدم و خوب حالا ديگه دليلي واسه ادامه اش نمي بينم
راستش اين وب درس هاي زيادي به من داد
من توي اين تابستوني که گذشت خيلي چيزا فهميدم
من...اين وب باعث شد دوستا مو بشناسم و حتي خودم رو بشناسم
يه بزرگي مي گفت به چيزي که دل نداره دل نبند اما خوب من دل بستم به اين وبو چندتا کامنتو آدمايي که نمي شناختم
تابستون گذشتو کم کم بچه ها غيبشون زد
همه با شروع پاييز کلي مشغله داشتن
فکرشو که مي کنم ميبينم واسه همين اين قدر از پاييز بدم مي ياد
آدم تو پاييز احساساتش هم زردو پاييزي مي شه
بگذريم اين پستو نرفتم که اين چيزارو بگم اما نشد جلو دلمو بگيرم
حالام که اومدم واسه خدافظي انگاري کلمات با من بازيشون گرفته
اصلا نمي دونم چي بگم راس راسي انگاري دارم از يه دوست قديمي جدا مي شم
هزارتا حرف واسه گفتن دارم اما کلمه اي پيدا نمي کنم
خودمم نمي دونم چي شد که اين تصميمو گرفتم باورم نمي شه که ديگه اينجا ننويسم اما شد فکر کنم اينم از اثرات پاييزه من تمام چيزايي که تو زندگيم دوست داشتمو تو پاييز از دست دادم...
حالا من چرا دارم اين قدر اين آخري رو غمگين مي رم عجبا
شدم مث بچه هاي لوس که الکي بهونه مي گيرن
دلم مي خواد اين آخر يه شعر براتون بذارم
شعرش شاد نيست
اگه حوصله داشتين اگه خوندينش نظرتونو بهم بگين
خدافظي نمي کنم چون هم خوشم نمي ياد و هم به زودي توي وب جديد مي نويسم
فقط...هيچ کسو يادتون نره

When somebody loved me,
Everything was beautiful.
Every hour we spent together,
Lives with in my heart.

And when he was sad,
I was there to dry his tears,
And when she was happy so was I.
When he loved me.

Through the summer and the fall,
We had each other that was all.
Just he and I together,
Like it was meant to be.

And when he was lonely,
I was there to comfort his,
And I knew that he loved me.

So the years went by,
I stayed the same.
But he began to drift away.
I was left alone.
Still I waited for the day,
When he'd say "I will always love you"

Lonely and forgotten,
Never thought he'd look my way,
And he smiled at me and held me,
Just like he used to do.
Like he loved me,
When he loved me.

When somebody loved me,
Everything was beautiful

من از اون آسمون آبی می خوام...

hichkas0 — Wed, 13 Sep 2006 22:15:18 GMT

باز هم سلام...
راستش این شعری که آماده کرده بودم طولانی بود به همین خاطر دیگه نمی خواستم هیچ توضیحی بدم با این حال می بینم که لازمه:

1 -من اگه دارم از شادی و خوشی می نویسم به این خاطر نیست که خودمو گول بزنم یا بخوام تظاهر به خوشی کنم من فقط و فقط نمی خوام توی این بازی(زندگی)بازنده باشم

2-من اگه دیگه نمی خوام از غم بنویسم. نمی خوام از بدی ها بنویسم به این معنا نیست که بخوام منکر غم و زشتی ها بشم بلکه برعکس می خوام اون ها رو بپذیرم .می خوام به خودم کمک کنم.
نمی خوام همین غمو غصه منو شکست بده...

3-عوض کردن قالبم فقط به این دلیل بود که همه می گفتن دیر لود می شه(وگرنه همه می دونین که من قالب قبلی رو خیلی دوست داشتم)و انتخاب این قالب با رنگ تند(جیغ)واسه این نبود که بگم آره من خیلی روحیه شادی دارم راستش من از مارمولک های این بالا خوشم اومد...

4-نمی دونم چی تو نوشته های من هست که اکثرا فکر می کنن من مرد هستم(یعنی اینقدر خشن هستم) بابا من دخترم...

5-...هیچی دیگه جز سلامتی شما

این شعر زیبارو تقدیم می کنم به همه دوست داران حمید مصدق و هیچ کس...

من شکوفایی گل های امیدم را در رویاها می بینم،

و ندایی که به من می گوید:

گرچه شب نزدیک است))

دل قوی دار،))

سحر نزدیک است))

دل من در دل شب،

خواب پروانه شدن می بیند.

مهر در صبحدمان داس به دست

خرمن خواب مرا می چیند

آسمان ها آبی،

- پر مرغان صداقت آبی ست-

دیده در آینه صبح تورا می بیند.

از گریبان تو صبح صادق،

می گشاید پرو بال.

تو گل سرخ منی

تو گل یاسمنی

تو چنان شبنم پاک سحری؟

- نه،

از آن پاک تری.

تو بهاری؟

- نه،

- بهاران از توست.

از تو می گیرد وام،

هر بهار این همه زیبایی را.

هوس باغ و بهارانم نیست

ای بهین باغ و بهارانم تو!

در سحرگاه سر از بالش خوابت بردار!

کاروان های فرومانده خواب از چشمت بیرون کن!

باز کن پنجره را!

تو اگر باز کنی پنجره را،

من نشان خواهم داد،

به تو زیبایی را.

بگذر از زیور و آراستگی

من تورا با خود تا خانه خود خواهم برد

که در آن شوکت پیراستگی

چه صفایی دارد

آری از سادگیش،

چون تراویدن مهتاب به شب

مهر از آن می بارد.

باز کن پنجره را

من تورا خواهم برد،

به عروسی عروسک های

کودک خواهر خویش،

که در آن مجلس جشن

صحبتی نیست ز دارایی داماد و عروس

صحبت از سادگی و کودکی است

چهره ای نیست عبوس.

کودک خواهر من

در شب جشن عروسی عروسک هایش می رقصد

کودک خواهر من،

امپراتوری پر وسعت خود را هر روز،

شوکتی می بخشد.

کودک خواهر من نام تورا می داند

نام تورا می خواند!

- گل قاصد آیا

با تو این قصه خوش خواهد گفت؟!-

باز کن پنجره را

من تورا خواهم برد

به سر رود خروشان حیات،

آب این رود به سرچشمه نمی گردد باز،

بهتر آنست که غفلت نکنیم از آغاز.

باز کن پنجره را!-

- صبح دمید!.

چه شبی بود و چه فرخنده شبی.

آن شب دور که چون خواب خوش از دیده پرید.

کودک قلب من این قصه شاد،

از لبان تو شنید:

زندگی رویا نیست.

زندگی زیباییست.

می توان،

بر درختی تهی از بار، زدن پیوندی.

می توان در دل این مزرعه خشک و تهی بذری ریخت.

می توان،

از میان فاصله هارا برداشت

دل من با دل تو،

دل هردو بیزار از این فاصله هاست.

چه کسی می خواهد

من و تو ما نشویم

خانه اش ویران باد!

من اگر ما نشوم، تنهایم

تو اگر ما نشوی،

- خویشتنی

از کجا که من و تو

شور یکپارچگی را در شرق

باز برپا نکنیم

از کجا که من و تو

مشت رسوایان را وا نکنیم

من اگر برخیزم

تو اگر برخیزی

همه بر میخیزند

من اگر بنشینم

تو اگر بنشینی

چه کسی برخیزد؟

چه کسی با دشمن بستیزد؟

چه کسی

پنجه در پنجه هر دشمن دون

آویزد؟ -

راستی هنوزم تو شب هات اگه ماهو داري من اون ماهو دادم به تو يادگاري...

فردا روشن است...

hichkas0 — Wed, 06 Sep 2006 12:11:18 GMT

خوب خوب
سلام همه دوستای گل گلاب
راستش این پست خارج از محدوده پیش اومد(حالا بگین چرا)
واسه اینکه بالاخره قالبمو (با اینکه دلم نمی اومد)عوض کردم
و گفتم به این مناسبت یه پستی برم
و از اینجا از میلاد عزیزم هم تشکر کنم
که این قالب خوشگلو به من داد(البته قبلیه قشنگ تر بود)
راستی شما هم نظرتونو راجع به این قالب جدید بگین...

اومدم تا تموم کنم قصه تلخ انتظار

hichkas0 — Sun, 03 Sep 2006 12:12:18 GMT

دوباره سلام

بعد از اینکه توی پست قبلی همگی محبت کردینو
گفتین که راه درستی رو انتخاب کردم (آخه خسته شدم از انتظار)
تصمیم گرفتم که دیگه هیچ وقت از غم ننویسم(تمام تلاشمو می کنم)
که البته این تصمیم بیشتر به خاطر گل روی شما
دوستای گلم (هرچند بعضی ها بی معرفت شدن )هستش
و همین طور اونهایی که گفتن من شروع کنمو اونا هم دنبالم بیان(چه کنیم طرفدارا زیادن)
و حتی اونایی که می گن نمی شه و داری الکی تلاش می کنی
حالا خودتون این شعر بخونین ببینین سراسر از روح زندگی هستش
منتظر نظرات گرمتون هستم

زندگي روح بلندي دارد

آسمان روح بلندي دارد
آسمان مي خندد
رود در قهقهه است
ماهيان مي گويند:زندگي شيرين است
و درختان سپيدار به اين معتقدند
زندگي ، روح بلندي دارد
ابر ناشکر زمان ، گريه پاييزي کرد
گويي از ساغر لبريز بهار
جرعه اي هم نچشيده است هنوز
و گل سرخ حيات
در عقب شاپرکي
شاپرک گفت :بيا قايم باشک
گل به ديوار زمان چشم گذاشت
شاپرک ، پشت سرش پنهان شد
زندگي يک بازيست
شاپرک گفت : بيا
و گل سرخ که رفت
شاپرک خنده کنان سک سک کرد

بوي نان مي آيد
سفره تازه عروس کولي ، پاي چادر پهن است
و تنورش ، روشن
بوي نان مي آيد
آسمان ، آبي و آرام و لطيف
باز هم مي خندد
و خدا خوشحال است
مي شود خنده زيباي خدا را هم ديد
بوي نان مي آيد
آسمان مي خندد
رود در قهقهه است
زندگي روح بلندي دارد

من پرواز کرده ام از بام های دنیا تا دام های دنیا

hichkas0 — Fri, 25 Aug 2006 11:54:18 GMT

گفته بودم می خوام یه تغییراتی بدم
تایتل وبمو عوض کردم
این شعر کناری رو برداشتم
هرچی با خودم کلنجار رفتم قالبمو عوض کنم دلم نیومد
تصمیم دارم از این به بعد دیگه از غم ننویسم
می خوام از روح زندگی بگم
از زیبایی هاش از قشنگی هاش
خسته شدم بسکه ازش نالیدم
حس می کنم خیلی بوی غم گرفتم
نمی دونم کارم درسته یا نه اما شما بهم بگین
شما بیاین کمک کنین از قشنگی های زندگی بگین
بیاین همه به هم کمک کنیم
بیاین این اجبارو (زندگی) دوست داشته باشیم

گل های صحرایی
صبور باش صبور
آسمان گاهي ابري ست
نبايد گريست
ما مي توانيم در مقابل خزان بايستيم
مي توانيم به ابر سياه بخنديم
خزان حقير است حقير
بيا سر را بيرون کنيم از حباب شيشه اي پنجره
و خوشبختي مان را فرياد بزنيم
بيا به تاريکي شب بخنديم
خورشيد با ماست حتي اگر شب باشد
من گل هاي صحرايي را دوست مي دارم
دست باغبان گل را از شاخه خواهد چيد ـ اگر پژمرده باشد ـ
پس غمگين و پژمرده نباش
و مگذار دستي تورا از شاخه جدا کند ـ حتي دست باغبان ـ

شب تولدت عزيزم هرگز از يادم نمي ره...

hichkas0 — Sun, 20 Aug 2006 20:34:08 GMT

شب تولدم بود
چشام به کوچه خشکيد
يادت نبود عزيزم
قلب من اينو فهميد
از آسمون گذشتم
تا تو پرنده باشي
هستيمو باختم تا تو
عمري برنده باشي
شب تولد توست
ستاره هارو تک تک
به عشق تو شمردم
تولدت مبارک

درسته که فاصله بين دنياي منو دنياي تو زياد شده
درسته که فاصله بين اشک هاي منو شونه هاي تو زياد شده
درسته که از همه واسه تولدم تبريک شنيدم جز تو که به خاطرت زنده ام
درسته که...نمي دونم...اما
شب تولدت عزيزم هرگز از يادم نمي ره...

تولدت مبارک

برای او که قصه اش تلخ ترین تراژدی زندگی ام بود...

hichkas0 — Mon, 14 Aug 2006 12:01:52 GMT

Time,It needs time
To win back your love again
I will be there
Love,Only love
Can bring back your love someday
I will be there
I'll fight,baby I'll fight
To win back your love again
I will be there
Love,Only love
Can break down the wall someday
I will be there
If we'd go again
All the way from the start
I woud try to change
The things that killed our love
Your pride has built a wall,so strong
That I can't get through
Is there realy no chance?
2 start once again
I'm loving U
Try, baby try
2 trust in my love again
I will be there
Love, our love
Just shouldn't be thrown away
I will be there
If we'd go again
All the way from the start
I woud try to change
The things that killed our love
Yes,I've hurt your pride
And I know what U've been through
U should give me a chance,
This chan't be the end
I'm Still Lovin' U

چی شده اون همه احساس؟؟؟

hichkas0 — Tue, 08 Aug 2006 21:28:18 GMT

سلام ...

جالبه من دارم به کی سلام میکنم؟اصلا مگه کسی باقی مونده؟

یادمه یه روز همین جا از زندگی گله کردم گفتم خسته شدم گفتم دیگه بریدم گفتم دیگه...

اما

همه باهام دعوا کردن

یادته؟

سنگ صبور تنها تو که میگفتی دوستم داری با اینکه نمیشناسیم

دختر ایرونی یادته دعوام کردی

ستاره تو چی؟برام آرزو کردی آسمون دلم ستاره بارون باشه

داداش بهادر گفتی کمکم میکنی

لیلا گفتی از یادت نرفتم

شمیم میگفتی این جارو دوست داری

تنها گفته بودی که غصه ها زود تموم میشه

آرش تو چی؟آقای هیچ کسو یادت رفت؟

بهی تو که همیشه راهنمایی میکردی

هم قفس گفته بودی خیلی ها هنوز دوستم دارن

امیر تو کجایی تو که خودت درد تنهایی میدونی

بهار تو که منو میفهمیدی

کجایین بچه ها؟

یه روزی که آخر خط بودم شما دستمو گرفتین حالا چی؟

آرزو من سنگ صبور میخوام کجا رفتی

ستاره آسمون شبام خالی شده

لیلا بیا برام از گذشته بگو

بهادر آبجی کوچولوت تنهاست

فرشاد منم مثه تو تنها شدم

آرش بیا بگو مریم چی شد

بهی نمی خوای بگی اسممو عوض کنم...

هیییییییییییی

تنها امیدم همین دنیای مجازی بود

دلخوش بودم که اگه تو واقعیت زندگی محبت نیست

اینجا یکی هست که در خونتو بزنه

حتی با اسم مجازی با صورت مجازی

اما احساس های واقعی...

پس یکی بیاد و به من بگه

چی شده اون همه احساس؟؟؟

hichkas0 — Thu, 03 Aug 2006 11:15:18 GMT

با باران از راه رسید ...

عشق را در مزرعه ی خالی دلم پروراند

زندگی را در آسمان آبی چشمانش حس کردم

ناگهان...

پاییز عشقم از راه رسید

آری

رفت

ولی هنوز ...

قلبم برای اوست.

تند باد سرنوشت

hichkas0 — Thu, 03 Aug 2006 11:13:18 GMT

ناقوس ها به صدا در آیید

شکوفه ها لب هایتان را به خنده بگشایید

و گل ها با نوای لطیف باد به رقص در آیید !

شاید فرصتی برای زندگی باقی نمانده باشد

از لحظه لحظه زندگیتان استفاده کنید !

رودخانه ها جاری شوید

آبشار ها فرو ریزید

شاید اندکی جلوتر سنگی خارا رو بر شما بسته باشد

انسان ها

ای اشرف مخلوقات

روحتان را در میان سکوت در جزائر هستی به گردش در آورید

نیروی اراده را به کار گیرید

کمر همت ببندید !

زندگی را کشف کنید

با تند باد سرنوشت باید جنگید

باید زره پوشید و با آن مقابله کرد

زندگی را زشت یا زیبا دوست باید داشت

ای جمیع انسان ها اگر زندگی را دوست بدارید

به چشمتان زیبا و به مذاقتان شیرین خواهد بود

من دیر آن را فهمیدم

زمانی که نیمی از آن را

بیهوده

از دست داده بودم